Tybet - atrakcje

Najciekawsze miejsca Centralnego Tybetu i inne informacje.

Pałac Potala
dominuje nad krajobrazem Lhasy. Wznosi się ponad miasto na wysokość 117 metrów. Jego budowę rozpoczęto w 1645 roku za czasów V Dalajlamy. Składa się na niego 13 kondygnacji, ściany trzymetrowej grubości, 1000 pokoi, 10,000 relikwiarzy i 200,000 posągów. Był on rezydencją obecnego Dalajlamy oraz grobowcem poprzednich głów państwa. Jest w całości zbudowany z kamienia i drewna. Jego powierzchnia to 130,000 metrów kwadratowych. Wypełnia go wyrafinowana sztuka oraz opowiadające wiele historii freski.

Narbulingka – letni pałac.
Nad brzegami rzeki Kyichi znajduje się pełen drzew i kwiatów park znany pod nazwą Norbulingka albo Park Klejnotów. Jego całkowita powierzchnia to 360,000 metrów kwadratowych. Park został założony w 1750 roku. Znajdziemy w nim fontanny, pawilony, tarasy i stone tablets. Odwiedzający mogą tu wypoczywać w otoczeniu kwiatów o różnorodnych barwach.
Park skłąda się z dwóch głównych części. Część wschodnia to Norbulingka. Część zachodnia to Jianselingka.
Norbulingka mieści letni pałac Dalajlamów (VIII do XIV). Pałacyk XIII Dalajlamy jest dziwnym połączeniem tradycyjnej tybetańskiej architektury i nowoczesnego wyposażenia, takiego jak radiogram Philipsa i wiktoriański wystrój łazienki. W Norbulingka znajduje się również jedyne w Tybecie ZOO.

Świątynia Jokhang + Barkhor Bazaar.
Najstarszy klasztor w Tybecie wybudowany w VII wieku. Obecnie znajduje się w nim najcenniejsza buddyjska relikwia: liczący ponad 1300 lat posąg Sakyamuni Buddy. Główną część świątyni pokrywają złote dachy, jakich nie spotyka się nigdzie poza Tybetem. Przy głównej bramie zwraca uwagę duża ilość wiernych oddających cześć twarzą do ziemi. Klasztor otacza Barkhor Bazaar. Jest to zarazem ścieżka dla pielgrzymów oraz pełne życia i barw targowisko, gdzie można targować się o skarby takie jak ozdobne noże o długich ostrzach, młynki modlitewne czy subtelna biżuteria.

Klasztor Sera.
Sera jest właściwie niewielkim miastem położonym na obrzeżach Lhasy u stóp wzgórza Tatipu. Jest główną szkołą klasztorną i jednym z trzech wielkich 'Uniwersytetów' Gelukpa. Niegdyś mieszkało tu 5500 mnichów.
W Sera zobaczysz młodych nowicjuszy uczących się Pisma w Debating Garden, nagradzanych za poprawne odpowiedzi głośnym klaśnięciem Mistrza. Sera jest kolebką tybetańskiej medycyny.

Klasztor Drepung
jest położony na zachodnich przedmieściach Lhasy. Niegdyś był on największym i najbogatszym klasztorem świata zamieszkiwanym przez 10,000 mnichów (obecnie zostało ich 400). Jest wielkości małego miasta. Wybudowano go na stokach góry 8 km od Lhasy. Szczególną atrakcję stanowi tu średniowieczna kuchnia klasztorna, gdzie ustawione na ogromnych glinianych piecach wielkie dymiące kotły otoczone są przez trzymających masywne chochle mnichów w szafranowych szatach...
Z dachu klasztoru można nacieszyć się naturalnym pięknem doliny Lhasy.

Klasztor Tsurpu
wybudowany został po północnej stronie rzeki w dolinie Dowo Lung. Stanowi on dom Karmapa, który jest prawdziwym 'żyjącym małym Buddą', czyli inkarnacją przywódcy sekty Czarnych Kapeluszy. Jest to jedyny przywódca duchowy obecnie zamieszkujący w Tybecie. XVII Karmapa może być odwiedzany przez wszystkich. Klasztor Tsurpu wybudowano w XII wieku. Jest on najbogatszym klasztorem w Tybecie.
Gyantse to niegdyś trzecie co do ważności miasto w Tybecie. Położone jest w dolinie Nyangchu na na trasie głównych dróg prowadzących do Lhasy z Indii i Nepalu. Niegdyś miasto to było warowne i stanowiło centrum tybetańskiego handlu wełną oraz bramę pomiędzy Tybetem a światem zewnętrznym. Inne interesujące miejsca to klasztor Placho oraz Kumbum Pagoda.

Shigatse
jest drugim co do wielkości miastem Tybetu. Stanowi centrum administracyjne dla 18 krain (krajów) południowego i północnego Tybetu. Poza bogatym dziedzictwem kulturalnym Shigaste słynie z obfitości rodzimych owoców i towarów. Na bazarze ponad 300 stoisk sprzedaje lokalne towary oraz wyrafinowane barwne rękodzieło, sprzęty, antyki i porcelany.
W Shigatse znajduje się klasztor Tashilumpo, siedziba Panchen Lamy. W klasztorze tym, wybudowanym w 1447 przez siostrzeńca /bratanka Tsong Khapa, zamieszkiwało niegdyś ponad 4000 mnichów (w chwili obecnej pozostało 600).

Klaszor Sakya
W 1073 roku Gongjue Jiebu z rodziny Kun, aby nauczać swojej nowej ezoterycznej doktryny buddyjskiej, wybudował klasztor na północnym brzegu rzeki Zongqu. Był przekonany, że klasztor wybudowany w takim miejscu pomoże oświecić przyziemny świat. Ponieważ klasztor wybudowano na kredowym wzgórzu, nazwano go Sakya, co po tybetańsku oznacza kredową ziemię. Kiedy Sakya (powszechnie zwany Północną Świątynią) nie wystarczał już wpływowemu Sakya, na południowym brzegu rzeki Zongqu wybudowano większy klasztor (istniejący do dziś). Wybudował go dom Kun oraz Pagpa, znany na mongolskim dworze cesarskim XIII wieku Tybetańczyk. Klasztor ten (znany powszechnie jako Południowy Sakya) położony jest na tle ośnieżonych szczytów górskich 165 kilometrów na zachód od Shigatse. W 1260 roku Pagpa został mianowany tutorem imperium. Później odpowiadał za sprawy buddyzmu. Ostatecznie Kublai Khan mianował go władcą Tybetu.
Odwiedzając tą ogromną budowlę zobaczymy klasztor w imponującej kwadratowej cytadeli. Zewnętrzna ściana jest pomalowana na czerwono, biało i czarno. Każdy z tych kolorów reprezentuje inną postać Buddy. Stanowi to cechę charakterystyczną Sakya. Sala Lakang Qinmu, centralne miejsce kompleksu, zajmuje powierzchnię 5500 metrów kwadratowych i ma wysokość  10 metrów. Według kronik klasztornych sala miała 108 gigantycznych kolumn. Dziś zostało z nich tylko 40. Wokół kolumn krąży wiele anegdot. W całym kompleksie czuje się uroczystą powagę oraz ciężar historii.

Samye
Wybudowany w połowie VIII wieku klasztor Samye jest formalnie pierwszym klasztorem buddyjskim z Buddha Dharma i Sangha w Tybecie. Cała konstrukcja klasztoru, z lasem stup, wielka i droga, wysoka i szeroka, jest zaprojektowana na planie “mandali”. Klasztor jest znany na całym świecie z doskonałej mieszanki stylów architektonicznych Han, Tybetu i Indii w głównej sali oraz licznych relikwii, takich jak rzeźby w drewnie i kamieniu, freski i posągi, w klasztorze. W książkach historycznych mówi się o nim jako o “konstrukcji nie do pomyślenia i klasztorze nie do porównania”. W ciągu wieków znajdował się pod wpływem szkół Nyingma, Sakya i Geluk. Dlatego uważa się go za symbol jedności narodowej Tybetu.

Tsetang (Zetang)
Tsetang (Zetang), to miejsce narodzin pierwszych Tybetańczyków . Położony jest na południowym brzegu rzeki Yarlung Tsangbo, w środkowym jej odcinku. Klasztor Traduk jest jedną z najwcześniejszych świątyń buddyjskich w historii Tybetu. Wybudowano go w 641 roku. Mówi się, że Król Songtsan Gampo założył świątynię, aby uciszyć ogrzycę i zapewnić królestwu dobrobyt. Świątynia stała się zimowym pałacem króla Songtsana Gampo i  księżniczki Wencheng w Shannan. Ze wszystkich bogactw i relikwii przechowywanych w klasztorze najbardziej niezwykła jest perłowa tangka znana jako “Avalokitesvara odpoczywający”.